Avondklokloklok

Uitgegeven op 23-01-2021 om 21:15  |  link

Mijn ouders, zussen en broer hebben de avondklok in de tweede wereldoorlog, die ook wel spertijd werd genoemd, meegemaakt. Ik niet, want ik ben een baby-boomer en dus na de oorlog geboren. Voor mij, en voor bijna iedereen, is de avondklok in de huidige crisis iets nieuws. Best spannend dus, maar gelukkig zonder verduistering.

Ik kwam er vanavond even na 9 uur achter, dat ik nog iets in de kliko wilde gooien. Maar ja, de avondklok was al in gegaan. Ik deed de achterdeur op een kier en keek of niemand me zag. Gelukkig, geen mens te zien en de lege zak chips vond zijn weg naar de afvalbak.
Nu ik toch buiten was keek ik stiekem even over de heg hoe druk het in de straat was. Nou, net zo druk als vrijdag. Toen kon je op dezelfde tijd een kanon afschieten, zo stil was het.


Foto via twitter / Omroep West

Even kwam de gedachte bij me op om Viruswaarheid goeroe Willem Engel te volgen en de avondklok aan mijn laars te lappen. Ik overwoog om mijn fiets uit de schuur te halen en een rondje te gaan fietsen zonder licht. Maar ja, dan riskeerde ik een dubbele boete: voor het negeren van de avondklok en het fietsen zonder licht.
Ik heb de fiets dan ook de fiets gelaten en ben weer naar binnen gegaan. 'Wie is de mol' was gelukkig net afgelopen. Ik ben even achter de computer gaan zitten om dit stukje te schrijven en onze poll in te vullen: 'Ik blijf binnen' met één geldige reden om buiten te zijn: Het wegwerpen van afval...
Als slaapmutsje neem ik een avondklokloklok. Ik kan morgenochtend uitslapen, want ik mag pas om half vijf weer naar buiten.

Bert Loos