ABC-tje (1)

Door: Gerard Laernoes

Uitgegeven op 13-05-2011 om 19:59

Mijn moederschool doet mee aan een TAALPILOT. De spellingcontrole slaat op tilt.
Het ligt gelukkig dus niet aan mij. Het doet me denken aan de tachtiger jaren. Toen stond het taalonderwijs ook nadrukkelijk in de belangstelling. Speerpunt Lezen. Om de scholen over de drempel te sleuren kreeg de instelling een bedrag van vijfhonderd gulden + 0,1 extra formatieplaats. Onze school deed niet mee en daarvoor werd ik bij de wethouder die over onderwijs ging op het matje geroepen. Waarom deed de Oosterlanderschool niet mee? Ja, waarom doen de andere scholen wel mee? Ik heb het mijn collega’s gevraagd. Vijfhonderd piek en extra formatie! Ons taalonderwijs deugt, betoogde ik. Bovendien zouden ze ambtenaren die dergelijke rare termen bedenken met speerpunten direct moeten degraderen, voegde ik toe. De wethouder gaf me gelijk.



Onderwijs, elke dag anders. Er is niets veranderd. Na de kerndoelen, de verbeterde kerndoelen en de opnieuw verbeterde kerndoelen heet het hedentendage een PILOT.
Ik heb afgeleerd om me erg op te winden dus ik zie er het nut van in. Opgewekt begaf ik me naar de voorlichting over dit fenomeen. Het spektakel vond plaats in een school in Schagen. Vlak bij een supermarkt. Dankzij mijn invalidenparkeerkaart had ik een plekje nabij het gebouw waar de seance plaatsvond. Anderen waren minder gelukkig en parkeerden hun auto in een woonwijk na ettelijke rondjes op de parkeerplaats te hebben gereden.
De happening begon om 16.00 uur, maar het bleef nog lang onrustig vanwege de vele laatkomers. Om kwart over vier begon een hooggeleerde heer zijn referaat.

Het was een aangenaam college. De doctor hield een onderhoudend betoog over het belang van goed leesonderwijs. Ondersteund met lichtbeelden. Wat op het scherm verscheen kregen we mee naar huis. Gelukkig maar want het was te veel om te onthouden. Voor mij tenminste. De belangrijkste conclusie van zijn verhaal was dat het in het Nederlands onderwijs bedroefd gesteld is met het leesonderwijs. Terwijl goed leren lezen volgens Lyon een mensenrecht is. Ik had nog nooit van Lyon gehoord maar het klonk heel overtuigend. Net als al die andere uitspraken van andere geleerden waar ik nooit van gehoord had. Toename woordenschat hangt vooral van kunnen lezen af (Cunningham & Stanovich, 1998).
Nog overtuigender werd het toen de bijbel erbij gehaald werd. Voor het eerst in mijn leven maakte ik kennis met het Mattheüseffect. De spellingcontrole snapt het weer niet, het wordt tijd voor een ander en eigentijdser controleprogramma.
Het Mattheüseffect! Het gaat om een neurologische dimensie. Zelfvertrouwen en motivatie. Mattheüs 25:29: ’Wie niets heeft, zelfs wat hij heeft zal hem ontnomen worden.’
De tekst geef ik er maar even bij, want de katholieke inleider moest tot zijn schaamte toegeven dat papen niet uitblinken in bijbelkennis.

Veel programma’s kunnen wat hem betreft bij het oud papier of in de versnipperaar. Dat geldt zeker voor al het materiaal van de ZuidVallei. Dat is dan jammer voor mijn moederschool:
de bovenste plank met remediërend materiaal in het IB-kamertje is gevuld met mappen van deze instantie. De school heeft vijftien mappen: anderhalve meter remediërend materiaal.
Voor de gein er maar eens een deel uitgetrokken. ERG! Deel 1 van Begrijpend Lezen.
Hoofdstuk 9: Inferenties. Ook hier heeft de spellingcontrole het moeilijk mee. Mijn woordenboek kent het woord niet. Via Google word ik niet veel wijzer.
Wie het weet mag het zeggen.

Volgende week het vervolg.