Synesthesie

Door: Pink

Uitgegeven op 29-05-2026 om 21:04

Ja, ik hoor je denken, wat is dat nu weer?

Het is een neurologisch verschijnsel. Ik had er tot vanmiddag nog nooit van gehoord, maar las er toevallig iets over. Het heeft ermee te maken dat de signalen die je met je zintuigen waarneemt, bij sommige mensen niet alleen terecht komen bij het stukje hersenen waar het hoort, maar ook bij een ander zintuig. Daardoor ontstaan gemixte signalen. Er zijn daardoor mensen die smaken proeven bij bepaalde woorden, of een geur ruiken als ze een bepaalde soort muziek horen. Het meest bekend is dat mensen cijfers en letters koppelen aan kleuren. Maar ook dagen van de week en maanden.

Dat laatste heb ik al zolang ik mij kan herinneren. 1 is geel, 2 is oranje enzovoort. Dus als ik een 1 zie, zwarte letter op een wit vel, denk ik toch aan geel. Altijd. Ook heb ik vormen die ik aan geluiden koppel. Ik hoor een geluid, maar ik visualiseer een vorm. Het wordt erger als ik druk in mijn hoofd ben.
Vandaag ontdekte ik dat het dus een naam heeft: Synesthesie.

Vier procent van alle mensen hebben hier een of andere vorm van. Dus misschien jij ook wel.
Zoiets vind ik razend interessant en dan wil ik er ook van alles over weten en denk er veel over na.

Ik ben wel een denker. Vooral over woorden. Afgelopen week had de rode kater weer eens wat muisjes gevangen. Ze lagen blijkbaar nogal zwaar op de maag, want hij had ze vervolgens voor de deur weer uitgekotst, drie stuks om precies te zijn. De bergjes halfverteerde muis leken sprekend op de uileballen die regelmatig onder de den van de tuinman liggen, grijze bolletjes met allerlei botjes die eruit steken.
Ik bedenk dan, dat zijn dan katteballen. Immers, het kotsende beest is in dit geval geen uil maar een kat. Maar als je katteballen zegt weet niemand dat het om een uitgekotste muis gaat, terwijl dat bij uileballen direct duidelijk is. Dus is katteballen dan wel een goede benaming? Zo'n vraagstuk, dat kan mij dan bezig houden.

Een andere gedachte gaat over een kraaiende kip. Van de week hoorde ik ineens om 4.15 uur 's morgens een hoop gekraai uit het kippenhok komen. Het was geen mooie kukel, maar het klonk als het gekras van een jonge haan die het nog moet leren. Ik lag er wakker van en irriteerde me dood. Ik had de tuinman nog zo gezegd dat ik geen extra haantjes erbij wilde. We hebben er 1 en die kukelt niet, dus die mag blijven.

Het bleek dat het een kip was die probeerde te kukelen. Dat komt best vaak voor, blijkt, bij oudere hennen. Het wordt meestal veroorzaakt door een probleem met de eierstokken waardoor een hen mannelijke trekjes gaat vertonen. Ze krijgen dan de drang om te gaan kraaien. Zouden kippen ook last van een menopauze hebben, denk ik dan....

Als laatste moet ik nog even vertellen dat ik een houtsluipwesp in huis had. Een indrukwekkend eng vliegbeest dat ik niet kende en die ik even heb gegoogled, want ik wil er dan alles over weten. Het is een best grote sluipwesp van wel 4 cm lang. Zij steekt niet, dus voor mensen totaal ongevaarlijk. Sterker nog ze heeft nut. Ze heeft een boor aan haar achterlichaam die langer is dan zijzelf en met die boor boort ze gaatjes in het hout naar een larve van bijvoorbeeld een boktor. Daar legt ze haar eitjes in. Zij kan dus aan de buitenkant van het hout voelen waar de larve van een boktor zit. Fenomenaal toch?

Weer wat geleerd.
Fijn weekend.

Liefs
Pink