Met enige gêne

Door: Pink

Uitgegeven op 25-04-2026 om 09:00

Afgelopen week had ik meermalen een situatie waarvan ik dacht, het is maar goed dat ik alleen ben en dat er geen camera op mij gericht staat.

Het begon allemaal met het invalidentoilet op mijn werk. Ik maak af en toe gebruik van dat toilet als er een lange rij voor de dames wc staat of als de schoonmaakster de dames wc even afsluit om de boel poetsen. Op zich niks geks, het ruime toilet is ook prima te gebruiken door valide mensen, het enige lastige is het verlaagde fonteintje waarin je je handen moet wassen en de verlaagde spiegel. Maar je hoort mij niet klagen, want ik ben allang blij met de uitwijkmogelijkheid.

Er is echter nog iets dat anders is. De wc trekt uit zichzelf door, zodra je weer opstaat. Dat was eerst even schrikken, maar inmiddels ben ik eraan gewend. Afgelopen week echter, spoelde het toilet niet door. Ik zocht nog even naar een knop om het handmatig te doen, maar die was er niet. Ik ging weer zitten en stond weer op. Ik liep er bij weg en kwam weer terug. Ik bewoog wat heen en weer en ging weer zitten. Ik was niet van plan weg te gaan voordat er doorgetrokken was. Uiteindelijk, na wat dansachtige bewegingen, spoelde het toilet door. Gelukkig. Ik was blij dat niemand mij daar had zien dansen en ik dacht nog even, zou een leuke grap voor Bananasplit zijn geweest.

Een dag later zat ik in de auto op weg naar mijn werk en ik had, zoals zo vaak, een kralenketting om. Midden op de N9, tijdens het nemen van een rotonde, brak het draad in de ketting in mijn nek en één voor één voelde ik de kralen mijn rug afglijden totdat de kralen aan de achterkant op waren en het aan de voorkant mijn hemd in begon te glijden. Ik zat eerst zo stil mogelijk met mijn lijf en probeerde met één hand de beide uiteinden te pakken te krijgen. Al rijdend ging dat natuurlijk niet heel goed. Vervolgens zaten er de rest van de reis allemaal kralen op plekken waar ze niet horen te zitten, heel ongemakkelijk. Terwijl ik die probeerde op te vissen zat ik te kronkelen in de auto. Bij het uitstappen schudde ik zoveel mogelijk uit mijn kleding, maar de hele dag door verloor ik die dag kralen zodra ik bewoog. Het moet een raar gezicht zijn geweest.

En uiteindelijk had ik gisteren ook weer iets hilarisch. Ik was aan het werk in de tuin en zat op de grond het kweekgras op een bepaalde plek uit de border te halen. Ineens stak er iets mij onder mijn arm. Ik schrok en vroeg me af wat het was. Ik heb wel eens een wespensteek onder mijn oksel gehad, maar dit voelde toch anders. Steeds als ik op een bepaalde manier bewoog voelde ik het weer. Bij nadere inspectie ontdekte ik wat het was. De beugel uit mijn BH was losgeraakt en stak als een scherp ijzer in mijn oksel. Ik worstelde al liggend tussen de planten de BH onder mijn kleding vandaan. Het moet er raar uitgezien hebben, midden in de bloemenborder.

Gelukkig was er niemand.

Terwijl ik daar lag zag ik drie zwaluwen. De zomer is in aantocht.

Fijn weekend en koningsdag!

Liefs,
Pink