Never a dull moment

Door: Pink

Uitgegeven op 24-01-2026 om 10:43

Het was zover, na veel gedoe en gebel en drie keer de afspraak verzetten door de dakgotenfirma, zou vandaag tussen 14 en 16 de dakgoten worden schoongemaakt. Ik was er helemaal klaar voor. De avond tevoren wordt ik gebeld. De dakgotenfirma, ik schrok want ik had er inmiddels een klein trauma van, maar het was met de vraag of het ook tussen 8 en 10 kon, ik hoefde er niet voor thuis te blijven. Ik zuchtte even diep, maar was allang blij dat het in ieder geval door ging. En terwijl ik vanochtend in alle vroegte koffie dronk bij een vriendin, belde de dakgotenman mij op met de mededeling dat het verzet moet worden. Hij stond op de ladder bij mijn goten en zag dat de boel bevroren was. Dan kon hij zijn werk niet doen. Ik zou een nieuwe afspraak krijgen. Er rust een vloek op die gotenservice, echt. Als iemand een tip heeft voor een bedrijf hier in de buurt die betrouwbaar is en ook in november komt dan hou ik mij aanbevolen.

Laatst was de firma Snippe riooltechniek bij mij om even te checken of het toilet boven nog in orde was. Heel aardige jongens, goed werk verricht, goed alles aan mij uitgelegd, ik was er heel tevreden over. Ik zoek dus nog een betrouwbare Wieringer firma voor de dakgoten.

Terwijl ik vanochtend door de kou weer naar huis reed, schoot er een dikke rat de Klieftstraat over, op zoek naar een warm plekje. Ik schrok ervan.

In mijn tuin geen ratten momenteel, maar wel weer een konijn. Het betekent dat de hond de hele dag onrustig in huis is. En als hij door de ramen naar buiten kijkt en dat konijn ziet, gaat hij als een bezetene te keer en probeert zelf de achterdeur open te krijgen en met zijn geblaf het konijn de stuipen op het lijf te jagen. Nijntje heeft geen enkele weet van het gevaar dat ik zorgvuldig binnenhoud om een slachtpartij te voorkomen. Ik deed een poging om er een foto van te nemen door twee ramen heen. Als je goed kijkt zie je Nijntje zitten.



De racestoel waar ik al eerder over sprak is eindelijk op de stort beland. De tuinman zou even met mij mee om een leunstoel (voor bij de kachel) uit Andijk op te pikken, altijd leuk, een ritje door NH. Hij had het goede idee om dan meteen even langs de stort te rijden om wat rommel weg te brengen. Daarvoor moest natuurlijk wel die racestoel nog uit de stellage gehaald worden. De tuinman zou het hele boeltje wel even ontmantelen en werd geconfronteerd met zijn eigen degelijkheid. Terwijl ik nog probeerde via teams te vergaderen met mijn collega's stond hij 4 meter verder in de schuur vloekend met een moker met veel geweld te rammen op de stellage. De bouten die hij gebruikt had werkten niet echt mee. Je leert er mee leven.

En wat is Andijk toch een allemachtig eind weg, het viel me vies tegen. Ik moest aan de achterkant zijn, helemaal tegen Enkhuizen aan. Andijk zelf is ook een lang lintdorp. Zonder de tussenstop bij de HVC was het al drie kwartier rijden. We waren de halve middag zoet.

Maar allemaal gelukt hoor, het was een leuk tochtje met de tuinman en ik heb een lekker stoeltje bij de houtkachel staan. Goed boek erbij, ik ben tevreden.
Blijf allemaal maar lekker binnen bij de kachel komende dagen, het wordt koud en mogelijk ook glad.

Fijn weekend.
Liefs
Pink