Een bloempotje meer of minder

Door: Pink

Uitgegeven op 17-01-2026 om 07:47

Het was vandaag (vrijdag) zonnig en we konden even in de tuin. Heerlijk. De buikgriep is achter de rug en er is veel te doen. Een grote hoeveelheid bloempotten stond buiten naast de voordeur om uitgezocht te worden. En als ik zeg "grote hoeveelheid" dan bedoel ik ook groot. Zeven kratjes vol waren uit de schuur van iemand gekomen en rijp voor de kringloop. Ik mocht er even tussenuit halen wat ik kon gebruiken voor het uitdelen van stekjes aan deze en gene. Dat heb ik gedaan. Ik zag ook nog twee okergele potten die goed op de vensterbank van moeder pasten. Ik zag wel vijf potten die een retro uitstraling hebben en bij een vriendin niet zouden misstaan. En dat vond zij zelf ook. Ze komt morgen toevallig langs om even mee te eten, dan kan het allemaal meteen mee op transport naar Purmerend. En er waren ook enkele potten die ik zelf zo leuk vond dat ik ze niet ga weggeven...

Mijn vriendin heeft dezelfde tic als ik. Elke plant kan gestekt en wordt dat ook. Inmiddels heeft zij een plantenasiel aan huis. Een soort minibiebje, maar dan met gestekte plantjes, gratis voor de liefhebber. Ze raadde mij ook een plantenasiel aan, dan kon ik daar al die potten in zetten. Ik heb net twee kratten weggebracht naar de schatkamer. Een asiel voor planten aan huis is nog weer meer werk, want met vorst moet alles naar binnen.

De rest van de potten staan nu blinkend schoon klaar om gebruikt te worden. Het geeft toch leuker weg als er een mooie pot om de plant heen zit.

Verder blijft het hier in huis een rommeltje. Het kantoor is inmiddels wel weer helemaal van mij alleen en heeft 2 mooie fauteuils gekregen zodat ik daar cliënten kan ontvangen. Het is echt een gezellige ruimte geworden, ik ben er heel blij mee. De hond is even showmodel voor de foto met de nieuwe fauteuils. De hond heeft geen behoefte aan een coachgesprek want hij heeft weinig echte worsteling met levensvraagstukken. De enige vragen die hem bezig houden zijn: "Wanneer krijg ik mijn eten?" en "Mag ik weer naar binnen?"



Echter, de beoogde cliënten moeten door de bijkeuken naar mijn mooie nieuwe kantoor en daar staat alles uit het kantoor wat nog herbestemd moet worden. Een doos met een WII, een doos met een XBOX met stuur, schakelpook en pedalen, twee gigantische planten die vanwege de vorst toch even binnen moesten en opgerold vloerkleed dat de verkeerde maat heeft, maar te zwaar voor mij is om op te ruimen en ga zo maar door. Er stonden ook nog 2 dozen met troep voor de kringloop, maar die zijn net samen met de bloempotten mee afgevoerd.
In de schuur staat bovendien een verrijdbare stellage met een echte autostoel erop, ooit gemaakt door de tuinman. Die heeft hier jaren samen met de XBOX gestaan en zoonlief heeft daar vele duizenden kilometers mee gereden. Het was zijn favoriete bezigheid. Nu kan het weg. Maar zoals met alles wat de tuinman maakt, het is oerdegelijk en niet te tillen...

Ik ga gestaag door met opruimen, er is immer altijd licht aan het eind van de tunnel. Buiten lengen de dagen ook, dus ik ben optimistisch. De vogeltjes fluiten alweer om het hardst rond mijn huis, heerlijk. Het zijn vooral veel pimpel- en koolmeesjes, merels, mussen en een roodborst. In de lucht hoor ik overvliegende ganzen en in de verte de wulp.

En laatst vroeg iemand nog naar het beest op zolder. Ik heb hem nooit meer gehoord. Gelukkig maar. Ik slaap daardoor toch een flink stuk beter.

Fijn weekend.
Liefs
Pink