Hondenlogica

Door: Pink

Uitgegeven op 27-12-2025 om 10:42

De hond moet af en toe logeren bij de tuinman als ik een nachtje weg ben.

De hond gaat altijd graag met mij mee naar het logeeradres omdat hij daar de yoghurtbakjes mag uitslikken. Echter, zodra ik opsta concludeert hij dat we gezamenlijk weer vertrekken. En dat is niet altijd het geval. Soms moet hij daar even blijven omdat mijn werkdag te lang gaat zijn of omdat ik 's nachts niet thuis ben.
Dan raakt hij helemaal over zijn toeren, loopt onrustig bij de deur van het logeerhuis te wachten tot ik weer verschijn. Het duurt lang voordat hij dan tot rust komt.

Daar hebben we wat op verzonnen. Ik laat hem ophalen bij mij thuis. Ik ga zelf 's morgens gewoon naar mijn werk en laat hem thuis. Dat vind hij prima. En dan, enige tijd later, komt de tuinman en neemt hem mee. Hond helemaal blij, want met iemand mee is toch veel leuker dan alleen thuis.

Overdag vraag ik de tuinman ook wel eens om hem even te laten plassen als hij lang alleen thuis moet zijn. De hond ligt dan in zijn bench met de deur open en kijkt verstoord omhoog. Niet van plan om overeind te komen. Als mijn moeder daarentegen langs komt springt hij naar buiten en nodigt haar blaffend uit om achter hem aan te lopen naar het achterste veld in de tuin.

De hondenlogica ontgaat me soms.

Ik heb hem wel mee in de auto. Voorin, op de bijrijdersstoel, daar zit hij het liefst. Maar als ik dan rem, vliegt hij door de auto. Dus laatst bij het warme nest een tuigje gekocht waarmee ik hem vast kan zetten. Werkt perfect, als ik het omkrijg bij hem. De eerste dagen wilde hij het echt niet en bleef rustig een uur midden in de kamer staan omdat hij van mening was dat je met zo'n tuigje niet kan zitten of liggen.

Na een tijdje legde hij het verband tussen "met de auto naar het huis met de yoghurtbakjes gaan" en dat tuigje. Daardoor werd hij zo druk dat ik het omdoen wederom een hele onderneming werd.

Bij de dierenwinkel had ik een vega kluifje voor heb gekocht om zijn gebit wat schoner te krijgen. Kluifjes zijn ingewikkeld. Hij kijkt er niet naar om of weet ze binnen een kwartier in hapklare blokken stuk te krijgen en door te slikken.
Deze (kostbare) vega variant was blijkbaar heel lekker, maar binnen 10 minuten in 3 stukken doorgeslikt.

Afgelopen week koos ik voor een zak fikse kluiven van buffelhuid. Die zou hij toch niet in 1x weg weten te werken?



Ik kreeg daarbij nog een kerstpakketje met hondenbrokken, snoepjes en ander lekkers mee van de winkelier.

Thuisgekomen gaf ik meteen een buffelhuidstick aan de hond. Hij keek me aan met een blik van "dat smerige ding hoef ik niet". En wat ik ook deed, hij nam het niet aan.

Ik heb de zak met kluiven gedoneerd aan de hond van een vriendin. En hond die het wel kan waarderen.

Thuisgekomen vond ik het dierenkerstpakket in vele snippers op de vloer. De hond was in staat geweest het van het aanrecht in de bijkeuken te pikken.



Ik had het kunnen weten dat hij daar bij kon. Zoonlief had hem namelijk laatst al eens slapend op datzelfde aanrecht getroffen.

Zucht.

Fijn weekend en fijn uiteinde.
Tot in het nieuwe jaar.

Liefs
Pink