Speculaaspop

Door: Pink

Uitgegeven op 07-11-2025 om 22:41

Ik koop geen koek. Nu ja, ik koop zo min mogelijk koek, want als het in huis is moet ik er steeds aan denken. Alsof de koek vanuit de voorraadkast steeds zachtjes tegen mij fluistert: "ik ben hier, joehoe" en "ik ben nog niet op, joehoe". En als ik er steeds aan moet denken en ik hoor het steeds naar mij lonken dan ga ik op een zeker moment voor de bijl en neem er eentje. En nog eentje.

En 's middags nog eentje.

En 's avonds nog eentje.

Dus ik koop geen koek. Althans, zo min mogelijk.

Deze week stond er een vrijwilliger van handbalvereniging Tonegido voor de deur. Met, je raadt het al, heerlijke speculaaspoppen van de warme bakker, twee voor acht Euro. Normaliter koop ik dit niet in de winkel, want je weet, ik koop geen koek. Bovendien ben ik een kniertje en vind ik 8 Euro voor koek veel te duur. Maar ja, dit is voor een goed doel. En we wonen met vier volwassenen in een huis, dus het raakt ook wel op. Bovendien breek ik niet zomaar een stuk van zo'n mooie pop af, dus ik dacht dat het wel zou meevallen met de lokroep vanuit de kast. Dus ik was dom en ik kocht twee van die heerlijke speculaaspoppen met amandelen op het hoofd.

De koeken stonden rechtop in hun plastic jas op het aanrecht en keken mij vriendelijk aan. Ze waren mooi en misschien wel geschikt op weg te geven dacht ik, dan ben ik er ook weer vanaf. Het duurde een halve dag. Toe gleden ze om en braken hun hoofd. Zo kan ik ze niet meer weggeven dacht ik en nam daarom maar een brokje. En nog een.



Het einde van het verhaal was dat er door zoonlief ook één stuk van is opgegeten, door mij aan hem opgedrongen omdat ik anders twee hele speculaaspoppen in mijn eentje zou wegwerken. Over de rest heb ik mij toch maar ontfermd. In vier dagen twee speculaaspoppen. Waarbij ik wel moet vermelden dat het allerlaatste stuk voor mijn neus werd weggestolen door de hond. Ik had het bij mijn kopje koffie liggen om er lekker voor de tv van te genieten. Ik loop even weg en hoor mijn zoon vragen: "Wat zit die hond nu te eten?".

Te laat. Het laatste stuk speculaas verdween in de hond. Er werd hard om gelachen. Maar niet door mij.
Het was weer leerzaam. Ik moet ook geen koek kopen.

Ik heb veel discipline, maar niet op dit vlak.
Ik heb de rest van de week maar veel groente gegeten, voor de balans.

Fijn weekend.

Liefs
Pink