Kniertje en een dood diertje

Door: Pink

Uitgegeven op 18-10-2025 om 08:10

Gisteren had ik een rondje Wieringerwerf. Mijn nieuwe badpak was even in onderhoud bij Jaap Jeans en omdat ik toch die kant op moest bedacht ik dat ik meteen even bij de AH langs zou gaan en de Praxis. Ik moest nog avondeten regelen en dubbelzijdig vloerbedekkingstape voor de mat in mijn auto die steeds verschuift. Ik ben heel bang dat ik er een keertje achter blijf hangen met mijn voet op een cruciaal moment.

Aangekomen bij Jaap bleek mijn badpak nog niet klaar. Er werd mij aangeboden dat een medewerker het 's avonds wel even langs zou komen brengen. Dat was fijn, want om nu de volgende dag weer heen en weer te gaan, daar had ik weinig zin in.

Ik snel door naar de AH voor avondeten. Ik had nog 3,71 op een tegoedbon staan waarmee ik dus een deel van de boodschappen kon afrekenen. En omdat ik veel in de 35 en 70% afprijzing had gekocht was de rekening uiteindelijk nog geen 2 Euro. Ja, ik bent toch gek als ik het niet doe? Als ik het nog geen uur later in de pan gooi, dan wil ik wel eten dat op de datum is, geen probleem. Ik vind het ook altijd leuk om iets te verzinnen met wat er in de aanbieding is, het is een creatieve uitdaging. We hadden die avond zoete aardappel met ricotta uit de oven, geroerbakte groenten erbij en vegetarische peulvruchten bites. Aanrader!

Ik ben ook wel een kniertje, dat weet ik van mijzelf. Skeer zouden de jongelui van tegenwoordig zeggen.

Ondertussen zag ik in mijn portemonnee nog een oudejaarslot zitten. Ik had deze bewaard omdat ik niet meer wist of er iets op was gevallen. Toch maar eens inleveren, voordat ie verloopt. We zijn al bijna weer bij oudjaar... En warempel, er zat een prijs op, 27.50. Dat was even een leuke meevaller. Door naar de Praxis waar ik van een deel van mijn prijs dubbelzijdig tape kocht.

Ik kwam dus na een uurtje thuis met een tas vol boodschappen en tape, en met meer geld in de knip dan voor ik wegging. Bovendien werd het badpak thuis gebracht. Heel tevreden begon ik daarom aan het vast tapen van de mat in de auto. Nou, de stemming sloeg snel om. Het tape deed niet wat het moest doen. Het weigerde vast te plakken aan de mat of aan de vloer. Ik had er niks aan. En ook al had het me weinig gekost door alle mazzeltjes, ik was er chagrijnig van. Want mijn probleem is nog niet opgelost. En er ligt weer een extra rol tape in de schuur. Ik gooi het ook niet weg. Zonde...

Wel gooide ik zojuist een muis weg. Die was mij gebracht door een lieve eigenwijze driepotige poes die nog steeds niet snapt dat ik geen muizen onder de tafel wil. Toch ligt er elke dag wel eentje. Ik moet er echt goed op letten, want ze liggen soms verdekt opgesteld.

Een tijdje geleden liep de poes met weer een muis in de bek door het huis. Ik joeg haar richting de achterdeur omdat ik die muizen echt niet in huis wil. Ik zie haar een afslag nemen richting haar etensbakken, dus ik let er even op dat ze de muis niet onderweg loslaat en dat ik het diertje dan een paar dagen later ergens vind. Bij de etensbakken heeft ze de muis niet meer in haar bek, dus ik vrees dat het beestje nog leefde en snel is weggerend. Maar bij nadere bestudering zie ik waar de muis is gebleven. Er zit weinig leven meer in.



Na een paar minuten waren zowel de muis als het eten verdwenen. Goed opgevoed, vonden sommigen haar.

Fijn weekend,

Liefs
Pink