Hond op pad

Door: Pink

Uitgegeven op 23-08-2025 om 08:00

Het project in de tuin heeft wel wat gekost. Mijn snoeischaar was dan wel weer gefixt, het schepje heeft het leven gelaten.



Gelukkig mocht er nog een emmer afval bij de buurvrouw in de groene bak. Zo kom ik langzaam van al die stekels van de kruisbes af. De buurvrouw die het aanbood, woont niet direct naast me en om in haar achtertuin te komen moet ik even om een huizenblok heen. Als ik de emmer leeg heb en door het poortje de weg naar huis weer aanvang, komt de hond als een Speedy Gonzales de bocht om scheuren. Hij had mij vanuit onze tuin, in de verte horen rommelen en was via de stoep op zoek gegaan bij welk huis ik was. Niet voor de eerste keer, maar ik dacht eigenlijk dat hij dat gedrag wel afgeleerd had.

Hij is enerzijds heel blij mij te zien en anderzijds weet hij exact wat hij fout heeft gedaan, dus hij kruipt over de grond en kijkt me niet aan.

Het is moeilijk boos te zijn op zo'n leuk hondje. Maar gevaarlijk is het wel, want als ik de straat oversteek doet hij het ook. Toch maar weer vaker het hekje dicht doen. Ik heb dat een aantal jaren geleden ook een tijdje moeten doen. Toen rende hij mij achterna als ik op de fiets weg ging. Dan kwam er een paar honderd meter verder ineens een hond naast me lopen, terwijl ik op weg was naar de winkels ofzo. Je schrikt je dood.

Waar ik deze week ook van schrok was een reeks van harde klappen ergens buiten. Het klokt als iets van hard plastic dat stukgeslagen werd. Ik dacht nog, zijn de buurtjes gek geworden, het is heel vroeg in de ochtend. Toen ik, in ochtendjas, op onderzoek uit ging, kwam ik erachter dat het een lijster was die zijn slakken kapot sloeg op het plastic afdakje in de tuin. Ongelooflijk wat een herrie.

Het is droog in de tuin, ongelooflijk droog. Ik geef de potten water, maar de rest is geen beginnen aan. We sproeien af en toe wel met de grondpomp, maar door het ijzer in het water wordt de hele tuin zo geel, dus dat doe ik ook liever niet teveel. In de moestuin is momenteel weinig eetbaars te vinden, alleen de tomaten, komkommers en courgettes doen het goed. Dus dat eten we vaak.



Hier nog een snel fotootje van de begonia's in pot. Ik geniet altijd erg van de knalkleuren tegen de zwarte schuur.
Zoals gewoonlijk gaat de column weer nergens over.

Volgende week schrijf ik misschien over een oud omaatje met zelfgebreide sokken over de pantykousjes onder haar rok, sokken waarvan er eentje een rood boordje had omdat de wol op was. Of ik schrijf over de verzamelaars die ik tijdens mijn vakantie tegenkwam. Ik weet het nog niet.

Fijne Flora.

Liefs
Pink