Sint Maarten

Door: Pink

Uitgegeven op 11-11-2022 om 22:00

Het is een heilig weekend dat in het verschiet ligt. Vanavond Sint Maarten en morgen komt de goede Sint Nicolaas aan met zijn boot. Hopelijk blijft het mooi weer en worden het 2 vrolijke dagen met veel blije kindergezichtjes.

Het langs de huizen trekken van kinderen en het zingen met mooie zelfgemaakte lampions, daar heb ik mooie herinneringen aan. Wij hadden indertijd nog geen mooi stokje met daarin verwerkt een paar penlight batterijen. Nee, wij hadden een fietslampje op een grote KAT-batterij. Die waren aanzienlijk zwaar. Het geheel dan onderin in je lampion met als gevolg dat de bodem van de lampion er gegarandeerd na 2 straten uit lag.
Mijn vader had ooit bedacht de draadjes door mijn mouw te laten lopen zodat de zware batterij in mijn jaszak kon. Op zich een prima plan, maar naar de WC gaan moest die avond dan wel met de jas aan en de lampion mee.

Ik heb het tot mijn 12e gedaan. Het laatste jaar zat ik in de eerste van de HAVO. Toen ben ik met een vriendinnetje in Wieringerwerf nog langs de deuren gegaan. We hadden in die tijd als kind veel minder snoep voorhanden dan tegenwoordig. En ook geen geld om even wat in de pauze te kopen, zoals nu vaak gebeurt, dus een kans om een flinke bak snoep te verzamelen lieten we niet liggen. Uiteindelijk belandden we na 2,5 uur zingen om een uur of half 9 in de Waddenwijk en stonden (zonder dat we het wisten) voor de deur van onze geschiedenislerares.
Toen ze opendeed kregen we geen snoep van haar, maar een veeg uit de pan. Hoe haalden we het in ons hoofd om op deze leeftijd nog langs de deuren te gaan. Ik was perplex, had geen idee dat dat ongepast was en beschaamd gingen we naar huis.

Het snoep dat wij ophaalden werd thuis altijd op de tafel gestort. En dan begon het sorteren. Lolly’s bij lolly’s, mandarijnen en appels bij elkaar. Een koektrommel voor de taaitaai en de pepernoten. En dan elke dag er een paar dingen van nemen. Ik smeerde het genieten uit tot ver na 5 december. Aan het eind bleef ik over met het snoepgoed wat ik eigenlijk helemaal niet lekker vond. Maar er was geen haar op mijn hoofd die eraan dacht om dat dan weg te gooien. Alles ging schoon op.

In de supermarkt kwam ik vanmiddag mijn buurvrouw tegen. Ze stond vertwijfeld met een zak marsen in haar hand. Ze heeft hetzelfde dilemma als ik. Er komen bij ons vrijwel nooit kinderen aan de deur, dus je blijft er altijd mee zitten. En dan is bij mij altijd de gewetensvraag: Koop ik iets dat ik zelf erg lekker vind, of juist niet…

Fijn weekend,
Liefs, Pink