Camellia Japonica, lelijkheid ten top

Door: Pink

Uitgegeven op 29-11-2020 om 18:03

En ja hoor, weer komt er een Camellia op mijn pad. Blijkbaar moet ik er toch iets mee, ondanks de weerzin die ik voel bij deze struik.
Dit keer zijn het er twee in fikse potten die wegens een verhuizing van hun vorige eigenaar overbodig waren geworden.

Ik adopteer regelmatig planten (en potten) die bij anderen niet meer welkom zijn. Ik lap ze dan op in mijn plantenhospitaaltje en geef ze een plek in de tuin of serre of ik geef ze weer weg. Er zijn al diverse tuinen volledig beplant met stekjes uit de mijne.

Ik hou van tweede kansen, voor mensen, planten, dieren en spullen. Daar moet je wel mee uitkijken, want binnen no time is je huis vol en lijk je een hoarder...

Maar nu de Camellia's.
Ik heb iets met Camellia's, of eigenlijk, ik heb iets tegen Camellia's.

Op papier is het een veelbelovende struik. Wintergroen met glanzende bladeren en bloeiend met grote bloemen in het vroege voorjaar.

De praktijk is helaas iets weerbarstiger. De planten die ik nu heb gekregen hebben iets vergeelde bladeren. Dat zal alles te maken hebben met de potten waar ze in staan. Een voedselgebrek ligt op de loer. Ook houden ze niet zo van kalkrijke grond. Dus eigenlijk moeten we het hier in de kop helemaal niet proberen.
Maar ja, dat lijkt aan dovemansoren gericht als ik in de tuinen bij mij in de buurt kijk.

De camellia's bloeien in het vroege voorjaar met enorme bloemen. De bloemen zijn voor ons klimaat eigenlijk veel te schreeuwerig. Ze zouden goed staan in Spanje of Mexico zo, waar wat meer temperament is, maar niet hier. Bovendien bloeien ze in een periode dat bij ons alles voorzichtig ontluikt. Tere sneeuwklokjes, narcisjes en nog geen blad aan de boom.
En dan tettert in maart zo'n Camellia met knalroze of rode bloemen je tegemoet. Het doet gewoon pijn aan je ogen.

En het ergste van alles is, de bloemen zijn vaak helemaal niet mooi, maar bruin omdat ze niet tegen de combinatie van vocht, vorst, zon en wind van ons klimaat kunnen.

Maar ik zit er nu mee, twee stuks. Nog geen idee welke kleur het gaat worden.

Wegdoen past niet bij mijn levensfilosofie, dus ik ga het toch maar proberen en zal een plekje voor de zoeken.
Eerdere gekregen Camellia's verdwenen uiteindelijk uit mijn tuin. Misschien voelen ze aan dat ik niet echt van ze hou.

Liefs, Pink