Op zoek naar Kevin Loos

Door: Frank Ottens

Uitgegeven op 22-07-2016 om 13:05

Laatst viel ik precies in het intro van een documentaire, getiteld Op zoek naar Vivian Maier. Ik bleef hangen. En daar kreeg ik 1 uur en 19 minuten lang geen spijt van. In één woord: magnifiek.

De vrouw in kwestie werkte in de jaren vijftig en zestig als nanny voor rijke families in Chicago. Haar echte belangstelling ging echter uit naar fotografie en ze maakte in al die jaren met haar Rolleiflexcamera circa honderdduizend foto's van het straatleven in Amerika. Na haar dood in 2009 wordt Vivian Maiers archief op een veiling ontdekt en nadien geldt ze als een belangrijke fotografe wier oeuvre zich kan meten met dat van andere wereldberoemde straatfotografen als Helen Levitt en Robert Frank.

Zo exposeerde zij postuum alsnóg in de meest gerenommeerde galeries van New York, Los Angeles, et cetera.

Aan de hand van al haar meesterlijke foto's (en films) en vertellingen van mensen die in haar nabijheid verkeerden, wordt het interessante doch volstrekt anonieme leven van Vivian Maier in de documentaire haarfijn gereconstrueerd. Net als vele andere grote kunstenaars stierf zij uiteindelijk compleet berooid en in totale eenzaamheid. Hoe wrang dan ook allemaal, deze documentaire is waarlijk van ongekende schoonheid.

En gisteren moest ik ineens alweer aan Vivian Maier denken toen ik twee foto's op Facebook tegenkwam van Kevin Loos. Iedereen in Den Oever en omstreken kent deze youngster als bierdrinkende en zwere sjek rokende visserman. Maar zie die twee foto's eens hieronder, gewoon met een smartphone geschoten, aan boord van de zojuist uitgevaren kotter, de jonge visserman is zich wellicht (nog) van geen enkele artisticiteit bewust...

Maar wees eens eerlijk, lieve mensen: zijn die foto's een plaatje of niet? Zijn dit gewoon twee toevalstreffers of is hier eigenlijk een genie aan het werk geweest?

Kenneth Stamp, Peter van Aalst, HJ – help me out!




Back to work, Kevin Loos, 2016.